அன்பின் வடிவமான
கனிவுள்ளம் கொண்டவள் அவள்!
தன் குழந்தையின் சிரிப்பில் தன்னையே மறந்திடுவாள்!
முளைத்து விடுவோம்
என்னும் எதிர்ப்பார்ப்பில் தான்
மண்ணுக்குள் புதைகிறது அந்த விதை! –
ஆனால்
இவளோ தன் குழந்தைக்காக
எந்த எதிர்ப்பார்ப்பும் இன்றி
தன் வாழ்க்கையையே செலவிடுவாள்!
பிள்ளையின் எச்சில்
சோற்றையும் அமிர்தம் என உண்டிடுவாள்!
நிலவை
காட்டி நிலாச்சோறு ஊட்டிடுவாள்!
அவளுக்கு தெரியுமா? அந்த நிலவும் ஏக்கம் கொள்ளும்;
இந்த அன்னையின் அன்பை பெற என்று!
ஒவ்வொன்றிலும்
தியாகம் செய்கிறாள்;
அதிலும் மகிழ்ச்சி தான் அவளுக்கு!
சிலர் வாழ்க்கையில்
தான் தியாகம் செய்வார்கள் – ஆனால்
இவளோ தன் குழந்தைக்காக தன்
வாழ்க்கையையே தியாகம்
செய்கிறாள்!
மனிதரில் மட்டுமா இந்த அன்பு!
ஒவ்வொரு உயிரிலும்
அன்னையின் அன்பு
அதிகமாகிக் கொண்டே தான் இருக்கும்!
நானும் முயற்சிக்கிறேன்
அவள் அன்பை வெல்ல!
ஆனால் முயன்று முயன்று தோற்கிறேன் – அந்த
தோல்வியிலும் சுகம்
தான் அவள் மடியில்
குழந்தையாய் தவழும் போது!
No comments:
Post a Comment